Borderline

Geschreven door
Categorie: Kennisbank
Gepubliceerd: 16 juni 2014
Hits: 41435

Enthousiast aan een nieuwe hobby beginnen of je vol overgave in de liefde storten. Maar na een paar maanden blijkt de hobby helemaal niks en is de verkering bij nader inzien een grote vergissing. Dit is typisch iets voor mensen met borderline: een persoonlijkheidsstoornis. Mensen met borderline lopen steeds opnieuw vast in hun leven. Mislukkingen en heftige conflicten zijn eerder regel dan uitzondering. Ze hebben vaak hoge schulden, relatieproblemen, conflicten, eet- of verslavingsproblemen of zijn crimineel. Het is vaak moeilijk om erachter te komen of iemand borderline heeft. Er zijn grote verschillen tussen mensen met borderline én je ziet niet aan de buitenkant hoe diegene zich van binnen voelt.

Hoe voelt het?
Ben je het ene moment opgewonden en enthousiast en het andere moment somber en bang? Kan je woedend worden door een onschuldige opmerking en vlak daarna met diegene omgaan alsof er niks gebeurd is? Iemand met borderline weet niet wat hij wil, voelt of vindt. Hij heeft meestal weinig zelfvertrouwen, denkt negatief over zichzelf en is overgevoelig voor kritiek. Iemand met borderline kan regelmatig overspoeld worden door heel heftige emoties waar hij niets mee kan. Om wanhopig van te worden!

Als je borderline hebt, vind je iemand goed of slecht en iets is mooi of lelijk. Een tussenweg is er voor jou niet. Ben je impulsief en geef je bijvoorbeeld veel geld uit terwijl je dat eigenlijk niet hebt? Wissel je ineens van school of bijbaan? Drink je te veel of gebruik je veel drugs? Heb je snel wisselende seksuele contacten? Dat kan allemaal onderdeel zijn van borderline. Soms raken borderliners in de war. Ze worden achterdochtig of horen stemmen. Dit kan een paar uur duren, maar ook een paar dagen.

Je legt vaak makkelijk contacten, maar vindt het tegelijkertijd eng om relaties aan te gaan. Je bent extreem bang om in steek gelaten te worden. Daarom stel je mensen in je omgeving voortdurend op de proef. Eigenlijk ben je de hele tijd bezig om te testen of en wanneer iemand jou in de steek laat. Je kunt niet goed tegen alleen zijn, maar kan je in gezelschap erg eenzaam voelen.

Als je borderline hebt, denk je veel over zelfdoding en probeer je er soms zelf een eind aan te maken. Verder verwonden veel mensen met borderline zichzelf. Ze krassen met scherpe voorwerpen in hun vel of drukken een sigaret op de arm uit. Omdat borderliners vaak een leeg gevoel hebben, is dit voor hen een manier om toch wat te voelen.


Waar komt het door?
De meeste psychische stoornissen zijn er al vanaf je geboorte. Ze zitten in je genen. Ze zijn in aanleg aanwezig. Je kunt het zien als een tv die op stand by staat. Pas als het knopje ‘aan’ wordt ingedrukt, gebeurt er iets. In dit geval in je lijf en in je hoofd. Dat knopje kan op verschillende momenten en op de meest uiteenlopende manieren worden ingedrukt. Als je wordt geboren met autisme of ADHD, dan zijn de symptomen vaak al in de kindertijd zichtbaar. Andere stoornissen, zoals schizofrenie of borderline, gaan ‘aan’ als je wat ouder bent. Maar dat hoeft niet altijd. Bij sommigen blijft de stoornis hun hele leven op stand by staan. Als jij bijvoorbeeld een geweldige jeugd hebt, met superouders en andere mensen die je vertrouwt en bij wie je je veilig voelt, het gaat goed op school en er zijn genoeg leuke dingen die je doet, dan krijg je misschien geen last van die stoornis. Maar als je bijvoorbeeld veel nare dingen meemaakt in je jeugd óf je hebt een wat somberder karakter, dan kan het knopje worden ingedrukt. Maar dit is niet voor twee mensen hetzelfde. Ook al word je met aanleg voor dezelfde stoornis geboren, heb je precies dezelfde jeugd en hetzelfde karakter, dan nog kan het zijn dat die ander last van de stoornis krijgt en jij niet.

Niemand weet precies hoe die stoornissen ontstaan. Daarom wordt er veel onderzoek naar gedaan. Het enige wat wel zeker is, is dat het gaat om een samenspel van biologische, sociale en psychologische factoren. Misschien is er in je familie wel iemand die hetzelfde heeft (biologische factor). Het kan ook komen doordat je opgroeit in een omgeving met omstandigheden die kunnen bijdragen aan het ontwikkelen van borderline (sociale factor), je ouders scheiden of er overlijdt iemand waar je veel van houdt. En dan is er nog het deel dat zich in je eigen persoonlijkheid of karakter afspeelt (psychologische factor). Er zijn ook factoren die ervoor kunnen zorgen dat het knopje niet aan gaat. Bijvoorbeeld dat je mensen in je buurt hebt waar je terecht kan en bij wie je je veilig voelt.


Hoe vaak komt het voor?
In Nederland is van zo’n 200.000 mensen bekend dat ze borderline hebben. Maar het zijn er waarschijnlijk meer. Borderline wordt vaak niet herkend door hulpverleners. De diagnose wordt vaker bij vrouwen dan bij mannen gesteld. Waarschijnlijk komt dat doordat mannen met borderline eerder met de politie of de verslavingszorg in contact komen, omdat zij zich door de stoornis agressief of gewelddadig gedragen en vaker verslaafd raken. Vrouwen komen eerder bij de psychiatrische hulpverlening terecht doordat zij als gevolg van de borderline bijvoorbeeld forse eetproblemen ontwikkelen of zichzelf verwonden.


Wat is je diagnose?
Om er precies achter te komen waar je gedrag en gevoelens mee te maken hebben, moet je onderzocht worden. Als je een bot breekt, is dat simpel: er wordt een röntgenfoto gemaakt, het bot wordt weer aan elkaar gezet, je krijgt er gips omheen en na een aantal weken is het genezen. Met psychische stoornissen is het vaak een stuk moeilijker om erachter te komen wat je precies hebt. Mensen met borderline kunnen bijvoorbeeld heel sociaal overkomen omdat ze zo gemakkelijk contact leggen. Ook kunnen ze heel succesvol zijn. Ze verbergen hun angsten voor de buitenwereld. Borderline gaat daarnaast vaak samen met andere psychische problemen zoals depressie of eetstoornissen. Daar komt bij dat de ene persoon met borderline erg expressief en impulsief is, de ander juist extreem introvert en depressief.

Een huisarts kan niet bepalen of je borderline hebt. Die moet je doorverwijzen naar een psychiater of psycholoog. Als je onder de zestien bent, moet je altijd samen met je ouders of iemand die officieel het gezag over je heeft (bijvoorbeeld een voogd). Zo staat het in de wet. Boven de achttien hoeft dat niet.

Wel is het goed te weten dat alle medici, en dus ook psychologen en psychiaters, een geheimhoudingsplicht hebben. Dit betekent dat ze alleen informatie over jou mogen geven aan de mensen die je behandelen. Alleen met jouw toestemming en als je onder de zestien bent met de goedkeuring van je ouders, mogen ze het aan anderen (bijvoorbeeld je docent of sportleraar) vertellen.

Alleen een psychiater of een psycholoog mag een diagnose stellen over een psychiatrische stoornis. Die psychiater of psycholoog voert een aantal gesprekken met jou en vaak ook met belangrijke personen uit je omgeving zoals je ouders of leerkracht. Hij vraagt natuurlijk naar je klachten, maar wil ook weten hoe het op school en thuis gaat. Ook wil hij erachter komen hoe je omgaat met gebeurtenissen en of er iets is gebeurd waardoor je klachten zouden kunnen zijn ontstaan. Hij zal proberen te begrijpen op wat voor manier jij naar de wereld, de mensen om je heen en situaties kijkt en wat je sterke en zwakkere kanten zijn. Soms moet je ook een vragenlijst invullen. Die kan gaan over hoe je je voelt of wat je denkt, maar bijvoorbeeld ook over je eetgewoonten of waar je bang voor bent.

Daarnaast kan er ook iemand bij je op school of thuis komen kijken hoe het daar met je gaat en hoe je je gedraagt. En soms ga je ook praten met een fysiotherapeut, logopedist of dramatherapeut. Dit hangt allemaal af van waar je last van hebt of tegenaan loopt en welke vragen de psychiater of psycholoog nog heeft.

Alle informatie bij elkaar wordt gebruikt om te bepalen óf en welke stoornis je eventueel hebt. Daarvoor gebruiken psychiaters en psychologen een boek waarin per stoornis staat aan welke symptomen je moet voldoen om te kunnen zeggen dat je die stoornis hebt. Een symptoom is een klacht. Pas als je een bepaald aantal symptomen hebt, is er sprake van een stoornis. Dan kan je daarvoor behandeld worden.


Hoe is het te behandelen?
Als de psychiater of psycholoog vaststelt dat je borderline hebt, kijkt hij samen met jou welke behandeling het beste bij je past en waar je het meest aan zult hebben. Soms is het ’t beste dat je één keer per week een uurtje met je behandelaar praat. Soms is het beter om meerdere keren te komen bij dezelfde behandelaar of juist bij verschillende. En soms kan je een tijdje opgenomen worden. Dit gebeurt alleen als je een gevaar voor jezelf of je omgeving bent, bijvoorbeeld als je jezelf hebt uitgehongerd, verwond of dat je zó agressief bent dat je iemand zou kunnen verwonden. Alleen in dit soort situaties mag er zonder jouw toestemming en/of de toestemming van je ouders of verzorgers met een behandeling worden begonnen. Verder mag jij altijd een behandeling weigeren of stoppen. Wel is het zo dat de hulpverleners kunnen beslissen je niet meer te behandelen als je overal nee op zegt.

Als je tussen de twaalf en zestien jaar bent, moeten zowel jij als je ouders toestemming geven voor de behandeling. Boven de zestien geef alleen jij toestemming voor de behandeling.

Als de toestemming voor de behandeling er is, dan maken jullie afspraken die worden vastgelegd in een behandelcontract. Daarin staat precies geschreven wat jullie gaan doen, welke doelen je wilt gaan halen. Ook staat er wanneer jullie gaan kijken hoe het gaat met de behandeling en wat er eventueel anders moet.

Er zijn veel verschillende behandelvormen, vaak werkt een combinatie van verschillende behandelvormen het beste. Je kunt individuele gesprekken hebben of in een groep met andere jongeren. Er is ook dramatherapie, dan ga je bijvoorbeeld via rollenspelen en gedichten schrijven proberen je angsten of sombere gevoelens te overwinnen of je impulsieve gedrag onder controle te krijgen. Bij een sociale vaardigheidstraining leer je hoe je zonder problemen of spanningen om kan gaan met andere mensen. Er zit vast iets tussen wat jou wat lijkt en bij jou en je problemen past!

Het belangrijkste doel van de behandeling is natuurlijk dat je klachten minder worden. Daarnaast ga je allerlei vaardigheden oefenen die belangrijk zijn voor je ontwikkeling en geestelijke gezondheid. Als dat nodig is, leer je bijvoorbeeld hoe je positiever kan gaan denken (over jezelf) of op een prettige manier contact kunt maken of hebben met anderen. Als jouw stoornis iets is waar je de rest van je leven mee te maken zult hebben, dan leer je hoe je hier het beste mee om kunt gaan in je dagelijks leven, op school, thuis en met je vrienden. Je krijgt tips en tricks om toch op een zo plezierig mogelijke manier je dingen te blijven doen.

Ook je ouders en/of school kunnen hulp aangeboden krijgen. Zij krijgen bijvoorbeeld uitleg over jouw stoornis waardoor ze je beter zullen begrijpen. Ook krijgen ze tips hoe zij jou kunnen helpen je weer prettiger in je vel te laten voelen. En ze worden zelf ook niet vergeten. De meeste ouders hebben veel voor hun kinderen over en willen ze graag helpen. Maar zorgen voor iemand met een stoornis kan erg ingewikkeld zijn en veel van ouders vragen. En het is natuurlijk niet de bedoeling dat je ouders hierdoor instorten. Dit kan voorkomen worden als ze meer van jouw problemen begrijpen. Als ouders het gevoel hebben dat zij weten hoe zij hun kind kunnen begeleiden voelen zij zich sterker. Daarnaast leren zij hoe zij ook voor zich zelf en je eventuele broers en zussen kunnen blijven zorgen.


Zijn er medicijnen voor?
Er bestaat geen geneesmiddel dat borderline kan genezen. Wel zijn er medicijnen die de symptomen kunnen verminderen. Medicatie wordt vrijwel altijd gegeven in combinatie met therapie. Het toedienen van medicijnen moet worden gezien als een middel om de persoon met borderline te ondersteunen tijdens de therapeutische behandeling. Medicijnen die veel gebruikt worden zijn antipsychotica en antidepressiva. Antipsychotica helpen bij stemmingswisselingen, impulsiviteit, agressie en boosheid en bij psychotische symptomen. Antidepressiva helpen ook om de stemming te verbeteren. Daarnaast kunnen antidepressiva ook helpen bij impulsiviteit, zelfverwondend gedrag, psychotische symptomen en woedeaanvallen. Het is heel belangrijk om altijd met een arts te overleggen welk medicijn het beste past bij jouw klachten en om samen met de arts eventuele bijwerkingen in de gaten te houden.


Heb je zelf deze stoornis?

  • Neem je eigen gevoelens en klachten serieus. Praat er met iemand over. Dit kan iemand zijn uit je directe omgeving zoals je ouders, broer of zus of een goede vriendin. En ook bijvoorbeeld je mentor of vertrouwenspersoon op school of van je werk.
  • Mocht je kenmerken van Borderline bij je zelf herkennen dan raden wij je dringend aan om hier over te praten met je huisarts. De huisarts kan samen met jou kijken of je zorgen terecht zijn.
  • Wacht niet met hulp zoeken! Of het nu is bij een vertrouwd iemand uit je eigen omgeving of bij professionele hulp. Schaam je niet om professionele hulp te zoeken, het is juist een kracht!
    Er is tegenwoordig veel aan borderline te doen.
  • Zoek contact met andere mensen met borderline.
  • Zorg voor een duidelijke dagindeling. Maak een planning van wat je gaat doen en bouw ook rustmomenten in. Waarschijnlijk heb je vaak de neiging om die vaste dagindeling los te laten. Doe dat niet!
  • Probeer te ontdekken welke gebeurtenissen of omstandigheden er voor zorgen dat je boos, somber of verdrietig wordt. Dit kan je bijvoorbeeld elke dag opschrijven in een dagboek. Zo leer je je gevoelens herkennen en krijg je meer grip op je emoties en stemmingen.
  • Sta eens wat vaker stil bij wat je denkt en probeer te nuanceren. Iets is niet altijd zwart of wit, maar misschien wel grijs.
  • Probeer een ‘pauze’ te nemen of ga iets heel anders doen, bijvoorbeeld hardlopen of tv kijken, als je voelt dat er een sterke emotie opkomt of als je voelt dat je iets impulsiefs wilt gaan doen. Bijvoorbeeld heel veel geld uitgeven wat je eigenlijk niet hebt.
  • Maak samen met je behandelaar en je ouders of goede vrienden een plan voor crisissituaties. Wie doet dan wat?
  • Zoek meer informatie over borderline, in bibliotheek, boekhandel of op internet.

Ken jij iemand met deze stoornis?

  • Leven met iemand met borderline kan betekenen dat je te maken krijgt met onterechte beschuldigingen, woede-uitbarstingen en leugens. Geef duidelijk je grenzen aan.
  • Houd je aan de gemaakte afspraken en aan je grenzen. Dat maakt je betrouwbaar.
  • Geef duidelijk aan waarvoor en wanneer de persoon wel en niet bij jou terecht kan.
  • Begrip, sympathie en steun zijn heel belangrijk.
  • Zorg dat je een goede band hebt met andere vrienden of familieleden. Mensen met borderline hebben wel eens de neiging om mensen al dan niet bewust tegen elkaar uit te spelen. Daar moet je niet intrappen.
  • Maak samen met de persoon met borderline en de behandelaar een plan voor crisissituaties. Wie doet dan wat?
  • Zoek zelf steun als het je teveel wordt. Praten met mensen die ook samenleven met iemand met borderline kan bijvoorbeeld een hele steun zijn.

Meer informatie en hulp

Organisaties

  • Labyrint-In Perspectief, landelijke zelfhulporganisatie van en voor familieleden van psychiatrisch patiënten. Tel. 0900-254 66 74 (Telefonische Hulplijn, € 0,20 p/min.) of www.labyrint-in-perspectief.nl.
  • Landelijke Stichting Zelfbeschadiging, voor advies, hulp en contact met lotgenoten. Tel. 030-231 14 73 of www.zelfbeschadiging.nl.

Websites


ZIT JIJ NU MET VRAGEN OF EEN PROBLEEM?
TIP 1 : Check jezelf met de anonieme Zelftest op Mindmasters.nl
TIP 2 : Kijk op onze contact pagina hoe je een vraag kunt stellen aan de coach van Mindmasters
TIP 3 : Plaats hieronder een reactie op dit artikel
TIP 4 : Weet dat je altijd bij je huisarts terecht kunt

42 reacties

  1. 08-08-2017 16:33

    hoi ik heb gister van me begeleiders te horen gekregen dat ze denken dat ik borderline heb en dat ik er veel symptomen van heb hoe en waar kan ik dat laten onderzoeken en hoe kan ik het beste ermee omgaan

    Door: angelique
    • 10-08-2017 08:59

      Beste Angelique,
      Als je echt officieel wil laten vaststellen of je borderline hebt, kan je een afspraak maken met je huisarts. De huisarts kan je dan een verwijzing geven naar een organisatie waar diagnoses gesteld worden. Dit is vaak een instelling voor de GGZ of een psychiater of GZ-psycholoog met een eigen praktijk. Je kan daar niet zelf direct contact mee opnemen. Daar heb je echt de verwijzing van de huisarts voor nodig.
      Voor meer informatie over borderline, kan je terecht op onze site en bijvoorbeeld ook op de site http://www.stichtingborderline.nl.
      Ik hoop dat je hiermee verder geholpen bent. Als je nog vragen hebt of je wil even je verhaal kwijt, dan kan je ook via Whatsapp contact met ons opnemen: 06 11 920 306
      Groetjes van Isja van http://www.Mindmasters.nl

      Door: Isja van www.mindmasters.nl
  2. 12-06-2017 18:46

    Mijn moeder heeft borderline en soms begrijpt ze niet dat niet de hele wereld om haar draait dit is erg moeilijk voor mij en soms weet ik niet hoe ik met haar om moet gaan omdat ze altijd maar meer wil ik zelf vindt het moeilijk om hiervoor op school uit komen iemand nog tips voor mij

    Door: Thomas
    • 13-06-2017 09:23

      Beste Thomas,

      Leven met een ouder met psychische problemen is zeker niet altijd makkelijk. Ik begrijp je zinnetje ove school niet goed vrees ik. Bedoel je dat je er op school niet over kan praten of dat je door de situatie thuis op school minder goed mee kan komen? Welke van de twee het ook is, is raad je aan hier met iemand over te praten. Op school bv met je mentor of iemand die meer een zorgtaak voor leerlingen heeft. Als je moeder behandeld wordt dan kan je vragen of je een keer met de behandelaar kan praten. Bij veel instellingen voor de GGZ (Geestelijke Gezondheidszorg) kan je ook terecht bij iemand die er speciaal is voor familieleden. Daar kan je vaak ook terecht als je familie niet bij de instelling in behandeling is.
      Ook zou je met de huisarts kunnen overleggen. Bv hoe je samen een met je moeder een gesprek kan hebben.

      In ons artikel over Borderline heb je al wat tips kunnen lezen en staan ook sites vermeld waar je meer informatie of steun kan vinden.
      Een andere site die speciaal is gemaakt voor jongeren die opgroeien met een ouder met psychische problemen is http://www.kopstoring.nl. Zeker goed om ook eens te bezoeken. En bij veel instellingen voor de GGZ worden ook groepen gegeven voor jongeren of je kan er een individueel gesprek voeren.

      Zoals je ziet zijn er best veel mogelijkheden om jouw situatie te bespreken en tips te krijgen. Als je hier eerst nog over door wilt praten dan kan je met ons whatsappen 06-11920306.

      Hartelijke groet, Isja van http://www.mindmasters.nl

      Door: Isja van www.mindmasters.nl
  3. 16-05-2017 16:10

    Beste Mindmasters,
    Ik ben het niet helemaal eens met de uitleg over waar borderline vandaan komt, waar het door zou ontstaan. Er wordt te vaak te veel nadruk gelegd op de biologische kant van borderline. Over het feit dat Borderline getriggerd wordt lees ik helaas veel te weinig terug, slechts zijdelings (hier het simplistische aan-knopje). Ik ken heel veel mensen met borderline, verschillende leeftijden, achtergronden, man/vrouw, noem maar op. Nagenoeg al deze mensen hebben (helaas) een verleden met langdurig fysiek/psychisch/seksueel geweld thuis en/of op school. Daar kunnen we niet om heen. Het is inderdaad een soort “aan-knop” (als je het dan echt zo wilt noemen), maar het is vooral en in de eerste plaats het getraumatiseerd zijn in combinatie met aanleg zijn wat deze stoornis veroorzaakt en niet andersom. Het feit dat borderline-mensen vrijwel allemaal een of meerdere trauma’s hebben wordt doorgaans nogal onderbelicht, zo ook in dit artikel. Dit doet geen recht aan mensen die aan deze akelige stoornis lijden, vandaar mijn reactie. Ik hoop dat hier zoetjes aan meer aandacht en gerucht aan wordt gegeven. Dat wordt tijd.
    Vriendelijke Groet Judith.

    Door: Judith
    • 17-05-2017 12:24

      Beste Judith,

      Dank je wel voor je reactie. Wij zijn altijd blij met feedback op onze artikelen. We zijn op het moment bezig om alle teksten van de stoornissen opnieuw te bekijken vanwege aanpassingen in de criteria en omschrijvingen die zijn vastgelegd in de nieuwste DSM ; ‘Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders: het diagnostisch en statistisch handboek van psychiatrische aandoeningen die Nederland wordt gebruikt. Jouw feedback zullen we met elkaar bespreken.

      Groetjes, Isja van http://www.mindmasters.nl

      Door: Isja
    • 23-05-2017 05:03

      Heel goed Judith. Dat was ook mijn gevoel bij dit artikel.

      Tegelijkertijd kan ik wel beamen dat schokkende gebeurtenissen ook op latere leeftijd Borderline in alle hevigheid kan activeren. Nu terugkijkend wordt een hoop duidelijk. Waar ik vroeger nog van dacht dat het een kort lontje was, blijkt dat dus Borderline te zijn geweest.

      Ik had er een verbroken relatie met een kwaadaardig narcist/borderliner voor nodig om mijn borderline te activeren. Maandenlang werd mijn leven volledig ontregeld. Inmiddels zijn we zover dat de eigen diagnose ook is vastgesteld. En de laatste dagen heb ik angstaanvallen .. iets wat ik mijn hele leven nog nooit gehad heb. Stemmingswisselingen had ik vroeger ook wel maar niets vergeleken met nu, nu dus het knopje is ingedrukt.

      Ik denk dat jullie deze tekst snel mogen aanpassen, want ook hier zijn bepaalde jeugdtrauma’s aanwezig.

      Door: R.
    • 23-05-2017 09:53

      Beste R,

      Ook dank voor je feedback!

      Je zegt dat je de laatste dagen angstaanvallen hebt. Ik raad je dringend aan om contact op te nemen met je behandelaar of huisarts om dit te bespreken en te kijken wat je kan doen om de aanvallen te stoppen. Wacht daar niet mee. Het zou erg vervelend zijn als de aanvallen heviger worden of vaker voorkomen.

      Groetjes, Isja van http://www.mindmasters.nl

      Door: Isja
    • 22-06-2017 23:22

      Beste Judith,
      zo zie ik het ook. Ik heb de ervaring van huiselijk geweld in mijn thuis van herkomst. Ik heb daardoor problemen zat al heel mijn leven. Maar, ik had het geluk een fijne man te vinden en met hem een stabiele thuis op te bouwen voor mijn kinderen. En… ik ben zelf ook gebeterd in mijn problematieken. Ik ben al meer dan 20 jaar bezig aan mijn eigen herstel. Dit is nodig om een goede moeder te kunnen zijn. Ik heb narcistische ouders die mij enorm belasten. Ik ben n u 50jaar. Mijn kinderen zijn groot. Wij hebben in ons gezin veel lessen geleerd van mekaar. Ik heb toch nog de mogelijkheid om te herstellen. Mijn ouders hebben ondertussen niets bijgeleerd want ze belasten mij nog altijd. Maar, ik luister niet meer naar hun. Ik leef nu veel gelukkiger. Ik heb al regelmatig gemerkt dat ik echt wel een ander persoon ben dan dat zij mij verplichten te zijn. Ik geloof dat zij samen, het kwaad in mijn leven zijn. Zij hadden geen kinderen mogen hebben.

      Door: Sonny
    • 26-06-2017 14:40

      Hallo Sonny,

      Dank je wel voor je reactie. Je bent zo te lezen een echte doorzetter! Wat fijn dat het je gelukt is om samen met je man en kinderen een stabiel gezin op te bouwen. Daar mag je zeker trots op zijn.
      Jammer dat het niet lukt om met je ouders een goede relatie op te bouwen. Soms is het helaas niet anders.

      Misschien vind je het wel interessant om te weten dat er bij veel instellingen voor de GGZ groepen zijn voor mensen die opgroeien of opgegroeid zijn in een gezin waar (mogelijk) psychiatrische problemen spelen of hebben gespeeld. In zo’n groep praat je met elkaar wat dat voor jou betekent en kijk je samen hoe je er mee om kan gaan. Het is geen behandelgroep. Je kan er terecht zonder verwijzing en vaak is het gratis. Ook bieden sommige GGZ instellingen individuele gesprekken aan. Je huisarts kan je hier meer over vertellen.

      Ik wens jou en je gezin alle goeds .

      Groetjes, Isja van http://www.mindmasters.nl

      Door: Isja van www.mindmasters.nl
  4. 28-04-2017 15:27

    Ik zit nog helemaal in de psygische molen maar borderline lijkt op dit moment wel de enige diagnose die ze alvast kunnen vatstellen. mijn ex vriend heeft mij verlaten en woon nu sinds februari alleen. echter hang ik nog heel erg aan hem en ben ik continue bang dat hem iets overkomt als ik een aantal uur niks hoor. we gaan nog wel goed met elkaar om en mede door mijn angsten houden we een paar keer per dag contact via app door alleen een emocotion te sturen,zodat ik weet dat alles goed is. alleen als z’n appjes niet aankomen en hij niet opneemt en hij z’n whatsapp al een aantal uur niet heeft gezien weet ik niet meer wat ik moet doen,ik kan alleen maar huilen en me nergens anders op concentreren totdat ik iets gehoord heb. het maakt mezelf helemaal kapot want ik kan het gewoon niet loslaten. ik ben erg radeloos en ben wel onder behandeling bij het ggz maar daar ben ik niet heel tevreden mee omdat alles super lang duurt. vooral de weekenden vind ik vreselijk. op dit moment ben ik ook helemaal verdrietig omdat de app vanaf 10.13 niet is bekeken de appjes niet aankomen geen sms terug krijg en de telefoon ook niet word opgenomen. ik kan niet met dit gevoel omgaan

    Door: anoniem
    • 01-05-2017 15:44

      Beste Anoniem,
      Dank voor je bericht! Wat vervelend voor je dat je relatie uit is. Het verwerken van een verbroken relatie kost tijd, bij de een wat meer tijd dan de ander. Dat hoort gewoon bij. Je moet elkaar weer los leren en durven laten. Dat doet ieder op zijn eigen tempo.

      Je zegt dat je al een behandelaar bij de GGZ hebt. Misschien is het een idee om contact op te nemen en te vertellen dat je relatie uit is en dat je graag tips en advies krijgt hoe je daar mee om kan gaan. Voor mensen met borderline is het vaak extra lastig om met verlies om te gaan.
      Een andere tip is om voor je zelf leuke activiteiten te bedenken die je kan doen als je ex-vriend niet op sms of app reageert. Als dat zo moeilijk voor je is, is het goed om jezelf af te leiden in plaats van te gaan piekeren. Bv wandelen, winkelen, een vriendin bellen of even langs gaan bij iemand.
      Als je het echt niet meer uit houdt en de afspraak bij de GGZ duurt nog te lang, dan kan je ook bij je huisarts langsgaan. De huisarts weet waarschijnlijk wel waar je terecht kan ter overbrugging naar de afspraak met de GGZ.

      De weekenden zijn het lastigste, zeg je. Misschien vind je het prettig om op die lastige momenten met iemand te praten of chatten, anoniem. Dat kan bij Sensoor, http://www.sensoor.nl.

      Ik hoop dat je met deze tips verder kunt!

      Groetjes, Isja van http://www.mindmasters.nl

      Door: Isja van www.mindmasters.nl
  5. 06-02-2017 13:40

    Hallo,

    Ik heb ook borderline, maar dan de introverte extreem angstige variant. Heb daarbij ook een sociale fobie ontwikkeld en ik zit nu aan het einde van mijn behandeling MBT therapie.
    Ik blijf alleen tegen het stukje aanlopen van mijn ouders. Zodra ik bij hun ben geweest ga ik me precies zo voelen als waar het ook elke keer fout loopt, namelijk; ik ga mezelf onbelangrijk voelen, een last, ongezien voelen en heb dan echt weer een paar dagen nodig om mezelf weer terug te vinden en te relativeren dat ik er wel mag wezen. Mijn ouders zullen dit niet bewust doen, alleen het gebeurt wel elke keer opnieuw.
    Ik heb al meerdere pogingen gedaan om mezelf te uiten tegenover hun. Het enige wat er dan gebeurt is dat ze zich aangevallen voelen en in de slachtofferrol gaan van ja we zijn slechte ouders en mijn moeder kan dan alleen maar huilen en er valt geen gesprek te voeren, en de afstand wordt alleen maar groter.
    Ik kan het maar niet loslaten en bij elke handeling/keuze die ik maak in mijn leven voel ik hun op mijn schouders zitten als 2 duiveltjes die negatieve dingen over me zeggen zoals: Je bent saai, je stelt niks voor, je bent schijnheilig, raar, contactgestoord, jij bent het probleem, jij bent te gevoelig enz.
    Wat moet ik in hemelsnaam doen om hiervan af te komen, het achtervolgt me en ik heb er de laatste weken zelfs nachtmerries over. Dat me ouders aandacht hebben voor alles en iedereen en mij compleet negeren.

    Door: Denise
    • 06-02-2017 13:56

      Hallo Denise,

      Wat vervelend om te horen dat je je juist na een bezoek aan je ouders zo ellendig voelt. Wat goed dat je geprobeerd hebt om met hun te praten. Jammer dat het nog niks heeft opgelost. Ik denk dat het goed is om het hier met je behandelaar over te hebben. Misschien is het mogelijk om met je ouders, jou en je behandelaar een gesprek te voeren over je gevoelens als je bij je ouders geweest bent. Omdat er tussen jou en je ouders zo veel emoties zitten kan het echt helpen als er een derde, neutraal persoon, bij het gesprek aanwezig is. Als je behandelaar dit niet zelf kan, wil of mag, vraag dan wie binnen de instelling waar jij komt, dit wel kan doen. Ook je huisarts zou de rol van neutrale persoon kunnen vervullen. Of misschien ken je iemand in je naaste omgeving waar zowel jij als je ouders veel vertrouwen in hebben en die bij een gesprek aanwezig kan zijn.

      De reactie van je ouders is niet prettig. Dat snap ik goed. Ik denk dat je ouders misschien wel reageren vanuit een angst en/of niet goed weten wat borderline is. Zij willen zeer waarschijnlijk het allerbeste voor jou. Soms weet je als ouders gewoon niet hoe je dat het beste kan geven. Hulp van buiten, kan dan enorm helpen.

      Als het niet lukt om met een derde erbij met je ouders te praten of als het niks oplevert, is het belangrijk om bij je behandelaar aan te geven dat je graag wilt leren hoe je met je negatieve gedachten om kan gaan. Met de 2 duiveltjes zoals je zelf zegt. Dat is iets waar je je hele leven iets aan hebt.

      Denise, ik hoop dat je met deze tips verder kan. Als je hier graag over door wilt praten, kan je met ons whatsappen. Ons nummer is 06-119 20306.

      Ik wens je alle goeds!

      Groetjes, Isja van http://www.mindmasters.nl

      Door: Isja van www.mindmasters.nl
  6. 19-11-2016 17:14

    wat valt er te doen aan de gekmakende push-and-pull (aantrekken/afstoten) dynamiek van de borderliner? Altijd maar de touwtjes in handen willen houden? ja ik weet het: bang getraumatiseerd enz, (en ja dat zijn wij, niet-borderliners ook, wij zijn ook misbruikte en verwaarloosd en wij sollen onze omgeving niet) Als omgeving moet je grenzen stellen en valideren. Maar intussen faciliteer je dan wel het syndroom eigenlijk want je krijgt a. niet wat jij wil (een prettige gelijkwaardige relatie) en b. je wordt narcistische voeding. Omgeving moet moeder/vader en therapeut blijven spelen, borderliner mag intussen anderen de hele tijd aandoen waar hij/zij zelf het meest bang voor is: kwetsen, sollen, uit je dak gaan, verregaande entitlement. etc etc. How is that fair?

    Door: Martijm
    • 23-11-2016 08:31

      Hallo Martijm,

      Ik lees zowel frustratie als wanhoop in je reactie. Mogelijk heb je zelf een relatie met iemand met borderline of ken je iemand in je naaste omgeving. Leven met iemand met borderline kan zeker moeilijk zijn voor de omgeving. En ook voor de persoon met borderline zelf. Niemand kiest er immers voor om borderline te hebben. Het kan een hele zoektocht zijn om samen uit te vinden hoe je op een voor elkaar prettige manier met elkaar kan omgaan. Dat lukt helaas niet altijd en dat is dan verdrietig voor alle partijen.

      Het kan prettig zijn om hulp van buitenaf te krijgen. Je zou bv via de huisarts kunnen kijken of er mogelijkheden zijn voor relatietherapie of voor ondersteuning voor de persoon zonder borderline. Veel GGZ instellingen hebben een afdeling waar je als persoon zonder borderline een cursus kan volgen voor familieleden/naasten en/of coaching kan krijgen. Vaak heet dit mantelzorgcursussen.
      Als de persoon met borderline behandeling krijgt, kan je vragen of er mogelijkheden zijn dat je ook een keer mee kan zodat je al je vragen kan stellen en samen kan kijken naar oplossingen.

      Kijk ook eens op de site van Labyrint-In Perspectief (http://labyrint-in-perspectief.nl/). Hier vind je heel veel informatie voor familieleden/naasten en zij organiseren bv ook gespreksgroepen.

      Nou Martijm, ik hoop dat je hier verder mee kan. Als je hier graag over door wilt praten, kan je met ons whatsappen.

      Groetjes, Isja van http://www.mindmasters.nl

      Door: Isja van www.mindmasters.nl
    • 28-11-2016 16:54

      Als ik ook maar de lichtste vorm van kritiek uit, of vragen stel over haar gedrag, dan flipt ze en ben ik degene die niet spoort. Als ik emoties toon of verdriet heb, voelt dit voor haar als aanval en wordt ze boos. Ze beschuldigt me al heel lang van de meest erge dingen, maar als ik haar vraag wanneer zou ik dit dan hebben gedaan, dan schreeuwt ze: je bent zo slim, dat weet jij best. Onlangs kwam ze straalbezopen thuis om 03:00 s’nachts, ik lag al in bed en ons meisje van 2,5 lag ook al te slapen. Ik vroeg of ze alsjeblieft stil wilde zijn, sloot de slaapkamerdeur. Maar ze banjerde maar door huis op haar hakken terwijl ze mij altijd verplicht als ik op stap ga of een drankje doe dat ik of precies op een bepaald tijdstip thuis kom, op de bank ga slapen, gelijk schoenen uit, of als ik na 00:00 thuis kom, bij een vriend blijf slapen. Ze kwam na 10/15 minuten door huis lawaai maken op hakken de slaapkamer binnen, maakte onze dochter nog een keer wakker en ging zonder een woord in bed liggen. Ik stond voor de tweede keer op om onze dochter in slaap te sussen en mijn vriendin trok me schreeuwend bij haar bedje vandaan, dat ik op moest rotten. Ik trok haar de slaapkamer uit en ze viel buiten de slaapkamer. Ze bleef gillen en schreeuwen, ik probeerde met mijn handen haar mond te snoeren en smeekte haar: niet voor onze dochter, aljeblieft. Ze kalmeerde niet en ben toen weggegaan midden in de nacht. De volgende ochtend kreeg ik te horen dat ze haar arm had gebroken en heb geen contact meer met haar gehad, ze reageert nergens op, maar heeft mijn moeder vertelt dat ik degene was die dronken op onze dochter paste, en dat ik geweld tegen haar gebruikt heb. Ik heb mij moeten verantwoorden bij de GGD en wacht nog op advies van ze. Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen.

      Door: Marnix
    • 30-11-2016 10:23

      Beste Marnix,

      Wat ontzettend naar voor zowel jou, je dochter als je vriendin dat het niet altijd lukt om op een fijne manier met elkaar samen te leven.
      Ik hoop dat de gesprekken met de GGD er toe leiden dat jullie hulp krijgen hoe jullie op een prettige en ook veilige manier met elkaar kunnen omgaan. De GGD zal, omdat jullie dochter hier ook bij betrokken is, goed letten op de veiligheid die jullie haar en elkaar kunnen bieden.

      Ik denk dat het ook een goed idee is om de huisarts over jullie situatie te informeren. De huisarts is goed op de hoogte van de mogelijkheden van ondersteuning. En als je vriendin een behandelaar heeft, is het ook goed om daar eens met zijn tweeen naar toe te gaan.

      Soms kom je er gewoon zelf niet uit. Dan is het fijn als er mensen zijn die met je mee willen denken en die kunnen steunen in het belang van jullie alle drie.

      Voor jouzelf kan het prettig zijn om eens te praten met andere partners van mensen met borderline. Je kan daarvoor o.a. terecht bij Labyrint-In Perspectief (http://labyrint-in-perspectief.nl/). Hier vind je heel veel informatie voor familieleden/naasten en zij organiseren bv ook gespreksgroepen.

      Bij veel GGZ instellingen worden ook cursussen georganiseerd rondom ‘omgaan met een partner borderline’ of ‘omgaan met een partner met psychische problemen’. Ook kan je er vaak individueel een aantal ondersteunende gesprekken krijgen.

      Marnix, ik hoop dat je met bovenstaande verder kan. Als je hier graag over door wilt praten, kan je met ons whatsappen.

      Groetjes, Isja van http://www.mindmasters.nl

      Door: Isja van www.mindmasters.nl
  7. 13-10-2016 11:08

    Al jaren geleden werd de diagnose Borderline bij mijn vriendin vastgesteld. Vroeger is mijn vriendin seksueel ontwricht en nu weet ze geen grenzen qua seksualiteit. Ze weet niet goed wat normaal en niet normaal is qua seksualiteit. Nu heeft ze contact met een jongen, maar is dit wel zo slim? Zou het goed gaan wanneer hun een relatie aangaan?
    En hoe moet ik het haar uitleggen wat ze moet doen wanneer er dingen gebeuren die ze niet wil?

    Groetjes Marieke

    Door: Marieke
    • 18-10-2016 12:43

      Beste Marieke,

      Wat lief dat je zo goed voor je vriendin wilt zorgen! Mensen met de diagnose Borderline kunnen zeker een relatie hebben. Het zal niet altijd makkelijk zijn voor beide partners. Als mensen met elkaar blijven praten en eventueel hulp zoeken bij problemen, helpt dat enorm om de relatie prettig te houden. Ik denk dat het goed is om je vriendin aan te raden om haar problemen met het omgaan met grenzen qua seksualiteit te bespreken met haar hulpverlener. Als zij geen hulpverlener heeft op dit moment kan zij contact opnemen met haar vorige hulpverlener of via de huisarts een andere hulpverlener zoeken. De jongen met wie zij omgaat zou later misschien ook mee kunnen gaan als je vriendin en hij dat prettig vinden.

      Zelf kan jij ook het gesprek met haar aangaan. Je kan zeggen dat je je zorgen maakt en dat je als zij dat goed vindt graag met haar wil bespreken wat je zorgen zijn. Je vriendin kan dan zelf aangeven of ze hier met je over wilt praten. Als ze dat niet wil, kan je haar nogmaals zeggen dat je zorgen maakt en dat ze altijd bij je terecht kan (als jij dat wil) en haar wijzen op de hulpverlening zoals ik hierboven aangaf. Je kan haar ook nog wijzen op de stichting borderline, waar zij informatie kan halen.

      Ik hoop dat je hier verder mee kunt. Als je graag verder wilt praten hierover, ben je welkom op onze whatsapp, 06-11920306.

      Groetjes, Isja van http://www.mindmasters.nl

      Door: Isja van www.mindmasters.nl
  8. 18-09-2016 02:38

    “hulp voor mijn partner of beschermen van haar?”

    Ik ben nu dik 15 jaar onder behandeling bij GGZ voor tal van psychiatrische stoornissen, onder meer borderline persoonlijkheidsstoornis. Momenteel volg ik de MBT training, in combinatie met mijn medicatie (anti-psychotica + ritalin / concerta) gaat het best redelijk. Echter, sinds ik gestopt ben met roken (nicotine), slaat de stress door met psychotische symptomen als achterdocht en paranoia als gevolg.

    Nu mijn vraag: ik hou zielsveel van mijn vriendin. Zij is het mooiste wat mij is overkomen. En volgens haar woorden houdt zij ook enorm veel van mij. Zij heeft het echter echt moeilijk met mijn uitingen van wantrouwen naar haar toe. Ik kan gewoon niet geloven dat een vrouw als zij van mij houdt.

    Ik sta voor een Dillema. Ik ga ten onder aan de vrees door haar verlaten te worden terwijl zij continue gekwetst wordt door al mijn uitingen van wantrouwen en moe wordt van het wikken en wegen van haar woorden. Moet ik nu om ons beiden te beschermen onze relatie beëindigen? Dat zou rationeel gezien rust voor ons beiden bieden. Maar dit kan, wil en zal ik niet gaan geloven. Zij en ik horen bij elkaar. Ik wil mijn leven met haar en ik hoop dat haar woorden de waarheid zijn dat ze ook haar leven met mij wilt.

    Wat is jullie advies aan ons?

    Door: Sebastiaan
    • 21-09-2016 12:25

      Beste Sebastiaan,

      Dank voor je bericht. Wat kan liefde soms ingewikkeld zijn! Je vraagt advies wat jullie kunnen doen om samen gelukkig te zijn.
      De gouden tip heb ik niet. Wel een paar ideeën waar jullie hopelijk verder mee kunnen.

      Je zegt dat je sinds je gestopt bent met roken, meer gestrest bent met achterdocht en paranoia als gevolg. Ik denk dat het goed is om dit te bespreken met de persoon die jou je medicatie verstrekt. Misschien zijn er mogelijkheden om via medicatie de gevolgen te verminderen of zijn er mogelijkheden om te leren om met stress om kan gaan zodat je minder achterdochtig en paranoia wordt waardoor een gesprek met je vriendin over jullie relatie misschien ook wat makkelijker verloopt.

      Jullie hebben vast al samen gepraat over jullie relatie. Het kan fijn zijn als een buitenstaander meekijkt en meedenkt.
      Je kan samen met je vriendin een afspraak maken met je behandelaar en jullie dilemma bespreken. Als jouw behandelaar dit niet wil of kan, kan je vragen of er een systeemtherapeut binnen de instelling is die met jullie in gesprek kan.
      Ook de huisarts kan met jullie praten en eventueel doorverwijzen naar bv een relatietherapeut.

      Het kan ook fijn zijn om van andere mensen met borderline te horen hoe zij omgaan met relaties. Je kan bv contact opnemen met http://stichtingborderline.nl/ of http://www.labyrint-in-perspectief.nl
      Wie weet hoor of lees je daar tips die jullie helpen.

      Ik hoop dat jij en je vriendin verder kunnen met (een van) deze tips.

      Mocht je nog anoniem verder willen praten, dan kan je ook met ons whatsappen via 06-11920306.

      Ik wens jullie alle goeds!

      Groetjes, Isja van http://www.mindmasters.nl

      Door: Isja van www.mindmasters.nl
    • 01-12-2016 13:32

      beste Sebastiaan.

      ik ben zeer geraakt door jouw stukje.
      Jij schrijft vanuit jouw oogpunt en jouw bezorgdheid voor je vriendin… en daarmee uiteindelijk natuurlijk ook jezelf.
      Eindigen van de relatie vanuit liefde …bescherming.

      Ik zit aan de andere kant van het verhaaltje..in een zo op het eerste gezicht vergelijkbare situatie.
      Weet ook dat mijnlief het uitmaakt om mij te beschermen.
      voel me hierdoor zo machteloos.

      Ook al is het moeilijk en zwaar….ik wil niet opgeven wil ervoor vechten.
      Met het juiste overleg….afspraken….back-up plan…. zou er toch een oplossing moeten zijn?

      Ik zou zo graag weten wat wel en wat niet te moeten/kunnen doen.

      Nu lees ik alles wat los en vast zit…schrijf alles op.
      Ik wil hem niet in de steek laten…..de liefde is zo groot…….maar ben machteloos voor zijn steeds verder sluitende deur..
      veel sterkte
      Kee

      Door: Kee
    • 02-12-2016 15:48

      Beste Kee,
      Dank je wel voor je reactie. Wat ontzettend jammer en verdrietig dat liefde soms zo ingewikkeld kan zijn.

      Ik heb het al eerder ook in reacties naar anderen gezegd. Het kan erg helpen om te praten met mensen die in een vergelijkbare situatie. Herkenning kan heel troostend zijn en soms krijg je ook tips en ideeën waar je misschien verder mee kan. Zie voor de website adressen onder aan ons artikel.

      En als je hier moet ons over door wil praten, kan dat ook. Je kan met ons op werkdagen whatsappen tussen 9 en 17.00 uur.

      Ik wens je alle goeds!

      Groetjes, Isja van http://www.mindmasters.nl

      Door: Isja van www.mindmasters.nl
    • 10-12-2016 05:00

      Beste Kee,

      Spijtig om te lezen dat jij en je partner in een soortgelijke situatie zitten. Ik heb respect voor je dat je overtuigd blijft van jullie liefde. Net als dat ik diep respect heb voor mijn vriendin. Zo heen en weer geslingerd te worden tussen de mooiste momenten samen om ogenschijnlijk vanuit het niets “afgedaan te hebben”.

      Je wilt graag weten wat wel en wat niet te doen. Ik wil je daar wel mijn idee bij geven (voor een ander praten is altijd makkelijker).
      Ik denk dat jij niets meer kunt doen dan eerlijk zijn, liefdevol zijn en betrokken zijn. Het meeste zal van hem moeten komen. En dat is jouw woorden te kunnen geloven en ook daadwerkelijk te geloven.

      Je woorden “Ook al is het moeilijk en zwaar….ik wil niet opgeven wil ervoor vechten.” heeft mijn vriendin ook uitgesproken. Enerzijds zo enorm mooi. Anderzijds zo beangstigend, zo irreëel. Die woorden trekken de grootste overtuiging in twijfel. Namelijk dat geluk wel degelijk voor mij is weg gelegd. We willen dat zo graag voelen maar tegelijkertijd kunnenn we er ook niet mee om gaan. Verdrinken er in of stoten het af.

      Misschien is dat ook wel het belangrijkste advies wat ik jou zou willen geven: blijf geloven in jezelf, blijf geloven in jullie liefde. Twijfel niet. Want twijfel wordt direct als afwijzing opgevat. Met als gevolg een gesloten deur. Een gesloten deur om de pijn van het gemis niet meer te hoeven voelen. Gemis wat al gevoeld wordt nog voor je daadwerkelijk weg bent.

      En ja, ik geloof ook in overleg. In de MBT leer ik praten. Leer ik gevoelens vroegtijdig te durfen uiten. Zodat ze voor beiden behapbaar blijven.

      Nogmaals, je zin “Ook al is het moeilijk en zwaar….ik wil niet opgeven wil ervoor vechten.” is prachtig. Spreek die hardop uit naar je vriend. Herhaal dat. Dag in dag uit…

      Veel sterkte jullie beiden!

      Door: Sebastiaan
  9. 25-08-2015 08:22

    Beste Spacy,

    Ik reageer op allebei je reacties bij ons stuk over borderline.

    Het is mij niet helemaal duidelijk of de diagnose borderline door een psychiater of psycholoog is vastgesteld of dat jij of je familie vermoeden dat je borderline hebt. Als het een vermoeden is en je wilt laten onderzoeken of je werkelijk borderline hebt, dan raad ik je aan een afspraak te maken met je huisarts. Je huisarts kan je een verwijzing geven voor een psychiater of psycholoog die dit onderzoek kan doen. En je kan dan ook samen met de hulpverleners bekijken hoe je met de dingen die je moeilijk of lastig vindt om kan gaan.

    Je wilt proberen afstand te nemen van een persoon. Dat je dat lastig vindt, kan ik mij wel voorstellen. Soms kan je een contact dood laten bloeden door gewoon niks meer van je te laten horen. Maar je kan bijvoorbeeld ook een brief schrijven en daarin uitleggen dat je afstand wilt nemen en waarom je dat wilt. Of vragen of iemand erbij kan zijn als je het vertelt. Dat maakt het misschien minder eng.
    En vraag ook eens aan anderen (bijvoorbeeld je ouders, vriendin of eventuele hulpverleners) of zij tips hebben hoe je dit aan kan pakken.

    Ik hoop dat je met deze tips weer verder kan. Als je hier verder over wilt praten, kan je ook een e-mail sturen of met ons whatsappen via 06-11920306.

    Groetjes, Isja van http://www.mindmasters.nl

    Door: Isja Mindmasters
  10. 23-08-2015 20:47

    ik heb borderline en ik kan maar iemand die ik ken , waar ik veel om geef niet los laten , ook al moet ik dat proberen , ik heb ook schitsofrenie en spygosche. ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen. en ik durf die persoon niet te zeggen dat ik haar maar niet kan los laten.

    Door: spacy
  11. 23-08-2015 20:47

    hello , ik heb een vraagje , ik heb ééns gevraagd aan iemand een verpleger of ik borderline heb en hij zei dat ik er trekjes van heb. maar mijn ouders zeggen iets heel anders , ze vinden dat ik erge borderline heb. en er is iemand in mijn leven dat ik niet kan los laten, ook al moet het vroeg of laat gebeuren. maar nu kan ik van die persoon nog geen afstand nemen.

    Door: spacy
  12. 07-08-2015 15:53

    Na 5 maanden een relatie te hebben gehad, denkt mijn vriendin dat ik Borderline heb. Dit staat tussen ons in. Ze herkent symptonen zoals ook vrienden dat hebben die Borderline hebben. En een psychiater heeft ook uit haar woorden opgemaakt dat ik de syptomen heb. Heb gesprek gehad met huisarts. Die zag geen symptonen. Maar ondanks dat toch iemand van psychische hulpverlening er bij gehaald. Zag het ook niet. Volgens mijn vriendin zei ik mijn problemen niet zoals zij het zag. Dus konden ze geen juiste beeldvorming van mij. Aangezien borderliners alles ontkennen, zegt zij. Krijg dus geen verwijzing. Wat nu? Zij geloofd er niks van. En het traject om borderline vast te stellen duurt 1 a 2 jaar zegt ze. Ik sta met rug tegen de muur.

    Door: David Beauveser
    • 10-08-2015 14:01

      Beste David,

      Wat vervelend voor je dat het vermoeden van Borderline bij jou de relatie van jou en je vriendin zo beïnvloed. Je bent zelfs naar de huisarts geweest om te kijken of je een verwijzing kan krijgen voor nader onderzoek. De huisarts en de psychische hulpverlener zien echter geen aanleiding om je een verwijzing te geven. Je vraagt wat je nu kan doen. Het gaat om jou en wat jij wilt. Als jij wil laten vaststellen of juist uitsluiten dat er sprake is van Borderline of iets anders dan kan je overwegen om samen met je vriendin naar de huisarts te gaan zodat zij haar verhaal kan doen. Misschien dat de huisarts dan wel aanleiding ziet voor een verwijzing. Het kan natuurlijk dat jij het net wat anders ziet dan je vriendin. Als de huisarts het nog steeds niet nodig vindt om je door te sturen dan kan je samen met je vriendin kijken wat jullie nodig hebben om samen door te gaan. Je kunt dan bv denken aan een paar relatiegesprekk en.
      Kijk ook eens voor meer informatie bij http://www.stichtingborderline.nl. Misschien staat nog informatie waar jullie iets aan hebben samen.

      Ik hoop dat je hier verder mee kunt en wens je veel succes!

      Groetjes, Isja van http://www.mindmasters.nl

      Door: Isja Mindmasters
  13. 01-04-2015 17:17

    mindmasters,

    Hier een hartekreet van ons ouders,
    Onze zoon heeft 3 maanden behandeling achter de rug bij Jellinek Amstelveen Minnesota.
    Hij zou de dinsdag na de Pasen naar huis komen(woont op zichzelf).
    Nu heeft hij vandaag op 1 april toch een nog een test moeten doen daaruit kwam dat hij hij 13 van de 15 kenmerken van borderline.
    Hij is hier heel erg van geschrokken en wij als ouders ook.
    We hebben al vele zware jaren achter de rug met hem.
    Waar ook deze kenmerken naar voren kwamen.
    Hoe moeten we straks met hem verder als hij weer thuis is.
    Bij Jellinek geven ze aan als het weer fout gaat moeten we hem loslaten.

    Maar nu de borderline erbij komt weten we het niet meer,je wilt je kind toch niet aan z’n lot overlaten?
    Graag zouden we snel jullie reactie of advies willen.

    Met vriendelijke groeten De Ouders

    Door: Wanhopige Ouders
    • 02-04-2015 07:28

      Beste wanhopige ouders,

      Ik kan mij goed voorstellen dat zowel u zelf als uw zoon geschrokken zijn van de uitslag van de test. Ik raad u en uw zoon dringend aan de testuitslag uitgebreid met de behandelaar te bespreken en ook te vragen wat nu het vervolgplan wordt. Wordt uw zoon doorverwezen naar een instantie om een officiele diagnose te laten stellen of wordt er al gelijk behandeling op borderline ingezet? Welke adviezen heeft de instelling voor u als ouders. Accepteer niet dat uw zoon zonder adviezen en vervolgafsprake n naar huis wordt gestuurd.

      Voor mensen met borderline zijn er verschillende behandelvormen en gelukkig is er ook steun voor de omgeving. De huidige behandelaar van uw zoon of de huisarts kan hier meer over vertellen.

      Uw zoon kan voor meer informatie contact opnemen met http://www.stichtingborderline.nl. U kunt zelf contact opnemen met http://labyrint-in-perspectief.nl/.

      De ruimte van de reacties is te beperkt om uitgebreid te kunnen reageren. Ik stuur u ook nog even een aparte mail.

      Groetjes, Isja van http://www.mindmasters.nl

      Door: Isja Mindmasters
  14. 01-03-2015 16:13

    hallo,

    ik heb sterk het vermoeden dat ik borderline heb. ik heb heel veel symptonen en mijn zus heeft het ook. ik heb ook niet de leukste kindertijd gehad. wat kan ik het beste doen om er achter te komen of ik echt borderline heb?

    ik hoor graag van u

    groeten
    danique

    Door: Danique
    • 02-03-2015 13:34

      Beste Danique,

      Je kan ten eerste nog meer over borderline gaan lezen en kijken wat je allemaal herkend. Dit kan je dan opschrijven en gebruiken als je verder wilt voor een officiele diagnose.

      Als je echt officieel wil laten vaststellen of je borderline hebt, kan je een afspraak maken met je huisarts. De huisarts kan je dan een verwijzing geven naar een organisatie waar diagnoses gesteld worden. Dit is vaak een instelling voor de GGZ of een psychiater of GZ-psycholoog met een eigen praktijk. Je kan daar niet zelf direct contact mee opnemen. Daar heb je echt de verwijzing van de huisarts voor nodig.

      Voor meer informatie over borderline, kan je terecht op onze site en bijvoorbeeld ook op de site http://www.stichtingborderline.nl.

      Ik hoop dat je met deze informatie geholpen bent.

      Groetjes, Isja van http://www.mindmasters.nl

      Door: Isja Mindmasters
  15. 23-02-2015 16:49

    ik wil graag de dosis van mijn medicijnen paroxetine( 40 mg) of mirtazapine ( 15 mg)_ verhogen omdat ik heel weinig energie heb.
    Maar mijn psychiater wil niet verhogen. Ik heb geen bijverschijnselen.
    Ik weeg 86 kg. en ben 62 jaar.
    Wie kan mij raad geven?
    Vriendelijke groet Jokefien

    Door: jozephina hamer
    • 25-02-2015 12:29

      Beste Jokefien,

      Helaas kunnen en mogen wij geen adviezen geven over medicatie. Wij kennen jouw persoonlijke situatie immers verder niet. Mijn advies is om niet zelf een dosis te verhogen of verlagen maar dit altijd in overleg met je huisarts of behandelend arts te doen. Dus ook als je adviezen van anderen krijgt, dan nog overleggen met je arts.

      Ik zag dat je ook een mailtje hebt gestuurd naar emailcoach@mindmasters.nl. Daar hebben we gisteren uitgebreid op geantwoord met uiteraard hetzelfde advies.

      Ik hoop dat je in gesprek met je psychiater tot een goede oplossing komt.

      Groetjes, Isja van http://www.mindmasters.nl

      Door: Isja Mindmasters
  16. 28-11-2014 00:58

    Hoi vechtster,

    Jammer dat dit bericht van 2010 is 🙁

    Had graag willen weten wat je er voor gedaan hebt en hoelang etc en medicatie?

    Hoop dat dit nog gelezen wordt.

    Groetjes roos

    Door: Roos
  17. 22-07-2014 15:19

    Wat dan??

    Door: Joanna
  18. 01-06-2014 17:45

    Ik zag de vraag over welke medicatie bij borderline goed werkt: in mijn geval kan ik zeggen dat ik verschillende heb geprobeerd; maar ik heb nu al ruim 12 jaar lang veel baat bij Paroxetine van het merk Sandoz; omdat deze mijn ergste angsten onderdrukt en de dissociatie minder is daardoor. Ik heb nog wel veel last van verlatingsangst , maar de overige angsten zijn beter de handelen.
    Daarnaast raad ik DGT aan; en Mindfulness.. het is nooit 1 therapie of 1 middeltje wat helpt: het is een combinatie van middelen die je helpen vechten tegen deze enorme last. maar het word beter.. geloof me.

    Door: S.
    • 20-06-2014 07:50

      Beste S,

      Dank je wel voor je reactie. Het is inderdaad zo dat vrijwel nooit 1 therapie of 1 medicijn de oplossing is. Meestal is het een combinatie. En ieder mens is uniek. Wat voor de een helpt, doet bij een anders weer helemaal niks. Overleg daarom altijd met je (huis)arts.

      Voor iedereen die hier vragen over heeft. Je kan met ons whatsappen, mailen of een chatafspraak maken.

      Groetjes, Isja van http://www.mindmasters.nl

      Door: Isja Mindmasters
  19. 24-03-2014 13:55

    Beste Hein,

    Er bestaat helaas geen medicijn om Borderline te genezen. Er zijn wel medicijnen die bepaalde klachten kunnen verminderen. Bv als je erg somber bent, medicijnen tegen somberheid. Mijn advies is om je vraag te bespreken met je huisarts en als je in behandeling bent met je behandelaar. Zij kennen jou het beste en kunnen het best adviseren wat passend is voor jouw situatie. En kunnen ook kijken hoe medicatie gecombineerd kan worden met een eventuele behandeling.

    Ik hoop je hiermee voldoende geinformeerd te hebben.

    Groetjes, Isja van http://www.mindmasters.nl

    Door: Isja Mindmasters
  20. 12-03-2014 08:10

    Voor Vechtster..

    Wat is dat dan voor geneesmiddel??
    Hiernaar ben ik allang op zoek!
    Vr.gr.Hein

    Door: Hein

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *