Verslaafde ouders

Geschreven door
Categorie: Kennisbank
Gepubliceerd: 27 juni 2014
Hits: 7248

Ligt je moeder elke middag dronken op de bank of is je vader alleen maar bezig met z’n volgende joint? Als één van je ouders verslaafd is, dan staat ook jouw leven in het teken daarvan. Knap ingewikkeld! Maar je bent niet de enige.

Leven met een verslaafde ouder
Er zijn in Nederland nog bijna 400.000 anderen die opgroeien in een gezin waar een ouder aan iets verslaafd is. Dat heeft vaak grote gevolgen. Misschien durf je nooit vrienden mee naar huis te nemen omdat je niet weet hoe je ouder er aan toe is? Straks spreekt je moeder weer met een dubbele tong. Of heeft je vader een zakje met wiet of hasj laten liggen op de keukentafel. Het kan zelfs zijn dat je het liefst zo weinig mogelijk thuis bent en veel op straat hangt. Je voelt je thuis niet veilig of op je gemak. Want je ouder gedraagt zich vaak onvoorspelbaar. Ineens kan de sfeer omslaan en dan gaat ze schreeuwen of met dingen gooien. Of misschien worden ze wel kwaad op jou en slaan ze je?

Het is NIET jouw schuld
Het kan zijn dat je denkt dat het jouw schuld is dat je vader of moeder verslaafd is. Of je vindt dat je niet de moeite waard bent voor je ouder om af te kicken. Misschien ga je daardoor wel heel erg je best doen in een sport of op school of doe je alles voor je ouder omdat je hoopt dat hij/zij dan misschien wel met de verslaving zal stoppen? Het zal waarschijnlijk allemaal niet helpen. Jij wordt er alleen ongelukkig van, want het is nooit goed genoeg.

Jouw vader of moeder is zelf verantwoordelijk
Je moet bedenken dat jij je ouder niet kunt helpen. Dat zal hij/zij zelf moeten doen. Er zijn verschillende behandelingen voor verslaafden, maar dan moeten ze zelf contact opnemen met de huisarts die ze zal doorverwijzen naar een hulpverlener. In Amsterdam kan jouw ouder zich aanmelden bij Jellinek dat er speciaal is voor mensen met een verslaving.

Zoek hulp of vraag advies
Het is niet gezond om op te groeien bij een ouder die verslaafd is. Je krijgt er stress van en het kan ervoor zorgen dat je je op school minder goed kunt concentreren. Misschien slaap je slecht? Het kan ook zijn dat je om niks agressief wordt, door je frustratie over thuis. Het is goed dat je met iemand gaat praten over de verslaving van je ouder en wat het met jou doet. Ook al schaam je je daar misschien voor en wil je niet negatief praten over je ouders. Het is wel belangrijk hulp te vragen. Want: kinderen van verslaafde ouders lopen een grotere kans later zélf verslaafd te raken. Je kan bijvoorbeeld praten met een goede vriend of vriendin of een oom of tante. En denk bijvoorbeeld ook aan je mentor op school of je huisarts.

De afdelingen Preventie van GGZ instellingen organiseren vaak groepen voor kinderen en jongeren die opgroeien in een gezin waar een of beide ouders psychische problemen en/of verslavingsproblemen heeft. Voor adressen in Amsterdam zie www.arkinjeugdengezin.nl/preventie en www.prezens.nl. Voor adressen buiten Amsterdam kun je kijken ophttp://www.ggznederland.nl/.

Hoe raken mensen verslaafd?
Eén van de redenen waarom mensen verslaafd raken, is omdat ze niet kunnen omgaan met ruzie, verdriet of moeilijke situaties. Dan gaan ze alcohol of drugs gebruiken. Maar omgaan met ruzie, verdriet of moeilijke situaties is iets wat je meestal van je ouders leert. Als ze dat zelf niet kunnen, zullen ze het ook niet aan jou kunnen laten zien. Er is dan een kans dat jij later ook niet weet hoe je met ruzie, verdriet of moeilijke situaties om moet gaan en je juist op die momenten alcohol of drugs gaat gebruiken. Verder kopiëren kinderen hun ouders vaak. Ook hun slechte gewoontes, zoals alcohol of drugs gebruiken. Wil je meer weten over waardoor je verslaafd kunt raken, klik dan hier.


ZIT JIJ NU MET VRAGEN OF EEN PROBLEEM?
TIP 1 : Check jezelf met de anonieme Zelftest op Mindmasters.nl
TIP 2 : Kijk op onze contact pagina hoe je een vraag kunt stellen aan de coach van Mindmasters
TIP 3 : Plaats hieronder een reactie op dit artikel
TIP 4 : Weet dat je altijd bij je huisarts terecht kunt

6 reacties

  1. 08-12-2018 22:15

    Al zoveel jaar is mijn moeder mijn zorgenkind. Ze is nu al over de 70 jaar en ik weet dat ik haar savonds beter niet kan bellen. Elke dag is prima…mits er iets gebeurd wat stress veroorzaakt en dan is ze helemaal van het padje. Boos…huilen…als een klein kind. Ik hoop dan dat ze snel naar bed gaat.
    Ik zie en spreek haar elke dag. Ze is een functionerende alcholiste. Overdag prima netjes..gezellig…verzorg etc. Maar na 16uur begint ze aan de jenever en dan tot dat ze gaat slapen. Ze heeft haar “demonen ” en dat is prima. Ik weet al haar triggers. Maar zolang ze de allerdaagse dingen heeft is ze positief dronken. Maar er mag niets anders verlopen die dag of ze is helemaal verkeerd. Agressief of juist heel emotioneel. Vréselijk!! Na al die jaren weet ik alle versies van mijn moeder. Of ze geeft mij de schuld van alles en ik word letterlijk met alles uitgescholden wat ze zich kan bedenken of ze is juist ‘pro’ ik en diegene die in haar ogen op dat moment niet goed is is de pineut.
    Het is zo frustrerend. Maar aan de andere kant heb ik ermee leren leven. Het doet gewoon pijn van binnen. Ik ben altijd maar bezig met zorgen.
    Ik ben als het ware haar moeder. Maar als ze nuchter is overdag is ze een normale moeder en oma. Ze is zo gek op haar kleinkinderen.
    Maar ja, hoe kan ik mijn kinderen beschermen tegen de “andere” kant?? Het is soms hartverscheurend.
    Maar als ik haar overdag weer eens confronteer met haar gedrag van de vorige dag, zegt ze doodleuk., je moet me ook savonds niet bellen. Als ik dan zeg dat ze mij belt moet ik niet opnemen. Maar ja ze is al op leeftijd. En haar gezondheid is ook niet geweldig. Het is gewoon dubbel.
    Ik hoef geen hulp. Ik heb mijn man en we weten hoe en wat. Maar de schaamte of het verdriet gaat nooit weg. Ik wil alleen maar nooit zo een moeder worden tegenover mijn eigen kinderen.

    Door: Patricia
    • 10-12-2018 14:17

      Beste Patricia,

      Dat klinkt zwaar voor zowel jou, je gezin als je moeder. Wat fijn dat je man en jij elkaar hierin goed kunnen steunen.

      De schaamte of het verdriet gaan nooit weg. Dat is waar. Er over praten met anderen, kan wel steunend zijn.

      Mocht je in de toekomst of voor je kinderen toch eens hulp willen dan kan je bij de GGZ of een instelling voor verslavingszorg informeren of er groepen zijn voor kinderen (van jong tot volwassen) waar je kan praten met andere mensen en ook tips krijgt. Ook zijn er vaak individuele gesprekken mogelijk in bijvoorbeeld een familiespreekuur. Zie bv http://www.jellinek.nl onder het kopje familie.
      Ook een huisarts weet vaak goed waar je terecht kunt voor hulp voor jezelf, je gezin en je moeder.

      Groetjes, Isja van http://www.mindmasters.nl

      Door: Isja Mindmasters
  2. 18-04-2018 09:22

    Het was in de jaren 70 , dus dat was er allemaal niet. En een verslaafde ziet zelf het probleem meestal ook niet. Ik had net een lang verhaal geschreven en nu is t weg ??

    Door: kimberley
    • 18-04-2018 09:27

      Hoi Kimberley,

      Dat is inderdaad al wel een tijd geleden. Gelukkig is er sinds die tijd in elk geval in de aandacht voor de omgeving van mensen met een verslaving veel veranderd.
      Helemaal belangrijk omdat zoals jij zegt, de persoon die middelen gebruikt, vaak zelf niet of onvoldoende doorheeft dat het niet goed is voor hemzelf en de omgeving.

      Groetjes, Isja van http://www.mindmasters.nl

      Door: Isja Mindmasters
  3. 16-04-2018 10:31

    Een heftig onderwerp . Het blijft zowiezo voor altijd in je onderbewustzijn zitten. Kinderen voelen zich dan de helpers van hun ouders, in feite zijn de rollen omgedraaid. Ik begrijp 100% dat hij dronk en drugs gebruikte. Een HSP , een echte. Ik voelde alleen maar onmacht, wilde hem helpen, wilde hem gelukkig zien. Ik stond machteloos, in mijn jeugd. In *Teen mom O.G. * raakt het mij ook enorm hoe Caitlyn en Tyler worstelen in hun leven. Godzijdank hebben ze elkaar gevonden. Schatten van mensen, met een rugzak van 1000 kilo. Ik kan alleen maar zeggen; geloof in jezelf, en weet dat je er nooit alleen voor staat, God/Ons Thuisfront is er voor je. Als de basis niet goed is , krijg je een heel leven om het zelf te doen. Maar ik hou van hem, mijn pap, ook al is hij al 22 jaar Boven/in Ons Thuisfront. Ik snap het hélemaal dat mensen drugs gaan gebruiken, helaas vind je daar niet het geluk in dat je zoekt, het is een zelfdestructie, een langzame zelfmoord in feite. Vreselijk. Had ik hem maar gelukkig kunnen maken. R.I.P. pap, ik hou van je, voor altijd.

    Door: Kimberley
    • 18-04-2018 09:05

      Beste Kimberley,

      Zeker een heftig onderwerp. En zo te lezen heb jij zelf ook het nodige op dit gebied meegemaakt. Drugs lijkt soms een oplossing voor problemen in het leven. Uiteindelijk maakt het helaas meer kapot bij degene die gebruikt en bij de omgeving dan dat het goed doet.
      Voor familieleden van mensen die drugs of te veel drank gebruiken, is er vaak ondersteuning mogelijk bv in de vorm van groepen of individueel. De huisarts of bv maatschappelijk werk of een persoon op school die zich bezig houdt met zorg, weten hier vaak meer van.
      Voor mensen die zelf verslavingsgevoelig zijn of reeds verslaafd is er gelukkig ook hulp. Ook hier is de huisarts vaak een goede start.
      Drugs en/of drank bieden een korte termijn oplossing. Gelukkig zijn er veel andere manieren om met problemen om te gaan. Niet altijd makkelijk, maar wel de moeite waard.
      Kijk voor meer informatie ook bijvoorbeeld eens op http://www.jellinek.nl.

      Groetjes, Isja van http://www.mindmasters.nl

      Door: Isja Mindmasters

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *