Denk je wel eens ‘was ik maar dood’? Heb je ook wel eens geprobeerd er zelf een eind aan te maken? Er zijn jaarlijks jongeren die een zelfmoordpoging doen. Maar er zijn gelukkig meer jongeren met zelfmoordgedachten die weer zin in het leven krijgen en blij zijn dat ze niet de stap hebben gezet een eind aan hun leven te maken.
Als het je allemaal te veel wordt
Soms heb je van die dagen dat het je allemaal te veel wordt. Je ziet geen oplossing voor de problemen die je hebt. Of je voelt je zo eenzaam of somber dat je je niet meer kunt voorstellen dat je ooit nog plezier zult kunnen maken. Dan kan er zo’n gedachte door je hoofd flitsen dat je wel dood zou willen. Of dat je een eind aan je leven zou willen maken.
Meestal blijft het bij een keer zo’n gedachte en kan je je een volgend moment al niet meer voorstellen dat je zoiets durfde te denken. Maar het kan ook zijn dat de gedachte steeds weer terugkomt. Daar word je niet vrolijker van. Sterker nog: hiervan raak je nog meer in de put.
Gelukkig blijft het bij de meesten alleen bij denken aan de dood. Maar er zijn er ook jongeren die proberen zichzelf van het leven te beroven. De een doet dat heel impulsief, bijvoorbeeld na een heel erge ruzie met iemand die belangrijk voor hem of haar is. Of omdat ze in paniek zijn geraakt. Soms zijn ze dan onder invloed van alcohol of drugs. Die middelen kunnen gevoelens van verdriet of andere negatieve gedachten erger maken. Ook kun je door alcohol en drugs vaak minder goed denken. Andere oplossingen dan de dood lijken er dan niet meer te zijn. En ook denk je dan niet goed na over de ernstige gevolgen van zo’n poging voor jezelf en anderen. Je kunt gewond raken of heel erg ziek. En je laat de mensen die om je geven heel erg schrikken.
Veel jongeren die een zelfmoordpoging overleefd hebben, zeggen dat ze eigenlijk niet echt dood wilden. Maar ze wilden hun pijn en verdriet niet meer voelen.
Blijf niet alleen met je gevoelens rondlopen; zoek hulp!
Veel jongeren vinden het moeilijk om hardop te zeggen dat ze wel dood zouden willen omdat ze denken dat anderen dit niet zullen begrijpen. Daardoor gaan ze zich nog eenzamer voelen en lijkt hun situatie nog uitzichtlozer. Terwijl het juist kan helpen om uit te spreken dat je niet meer weet hoe het verder moet. Met de hulp van anderen kun je er vaak wel uitkomen. Er zijn vaak meer oplossingen dan je zelf kunt bedenken als je het moeilijk hebt. Ook zijn er allerlei mogelijkheden om sombere gevoelens of terugkerende zelfmoordgedachten te verminderen. Bij de meeste jongeren verdwijnen de zelfmoordgedachten en zelfmoordplannen uiteindelijk volledig. Belangrijk is dus dat je er niet alleen mee blijft rondlopen. Probeer iemand in vertrouwen te nemen. Familie, vrienden, de mentor op school, de huisarts. De huiarts kan je eventueel ook doorverwijzen naar een hulpverlener. Als je liever eerst anoniem met een onbekende praat, kun je altijd contact met ons openemen.
Je kunt ook anoniem contact opnemen met:
Hulplijn waar je 24 uur per dag terecht kunt als je denk aan zelfmoord
Bellen met 0900-1130113, chatten via www.113online.nl
Allochtone meiden die het leven (soms) niet meer zien zitten kunnen ook terecht bij:
Email met een coach van mindmasters.nl of maak een afspraak voor een chat. Gebruik hiervoor de knoppen rechts op deze pagina.
Je kunt ook je eigen verhaal vertellen op mindmasters.nl.
Je krijgt altijd snel antwoord!
Reacties